νεολαία

15 posts

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας | Σας θυμίζει κάτι;

Αλήθεια, η κυβέρνηση και η υπουργός εργασίας δεν μιλούσαν για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας; Τι έγινε και ποιους φοβίζει η επαναφορά τους;

Εισφορές 26,95% σε κάθε απόδειξη δαπάνης: μια γαμάτη ιδέα!

Το «Christmas spirit» πρέπει να τους έχει χτυπήσει κατακούτελα εκεί στα ψηλά του Υπουργείου Εργασίας και νομίζουν ότι είμαστε τα ξωτικά του Αη-Βασίλη, που γουστάρουν να δουλεύουν όλο το χρόνο για την ηθική ικανοποίηση της Πρωτοχρονιάς ή τέλος πάντων στην δικιά μας περίπτωση για να γεμίζουμε τον κουμπαρά του ΕΦΚΑ. «Χαράτσι» 26,95% ακόμα και στην πιο μικρή Απόδειξη Δαπάνης επιβάλλεται από την 1.1.2018, δίχως να εξαιρούνται ούτε οι φοιτητές, άνεργοι, συνταξιούχοι ή χαμηλόμισθοι που συμπληρώνουν το εισόδημά τους.

Επίδομα 400€ στους ανέργους 18-24: Γιατί είναι κοροϊδία

Η υπουργός εργασίας, πρόσφατα, εξήγγειλε καμπάνια νεανικής εργασίας, πρώτο μέτρο της οποίας θα είναι η εφάπαξ καταβολή επιδόματος 400 ευρώ σε νέους ανέργους ηλικιών 18-24. Το κονδύλι που δεσμεύτηκε για το σκοπό αυτό είναι της τάξης των 20.000.000 ευρώ και οι ωφελούμενοι υπολογίζονται σε 55.000 περίπου. Με μια πρόχειρη ματιά στην απογραφή του 2011, φαίνεται ότι στην Ελλάδα ζούμε πάνω από 1.000.000 νέοι ηλικίας 18-24. Πρόκειται για εξόφθαλμο εμπαιγμό

Ποιος φοβάται την ριζοσπαστικοποίηση των νέων;

Την Παρασκευή 15/12 πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με θέμα “Συμβουλευτική νέων για την αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης στην Ευρώπη (YCARE)” από το “Ακαδημαϊκό Διαδίκτυο” (GUnet). Τι ακριβώς εννοούν με τον όρο “ριζοσπαστικοποίηση των νέων” ή “ νέους που διατρέχουν κίνδυνο αποκλεισμού και ριζοσπαστικοποίησης” ή ακόμα τι εννοούν “έργα σχετικά με τον αθλητισμό για την πρόληψη της περιθωριοποίησης και της ριζοσπαστικοποίησης”;

Άνεργοι/ες ή με μισθό της πλάκας ναι. Βλάκες όμως όχι!

Αυτού του τύπου η αντίληψη «κοινωνικής πολιτικής» είναι σύμφυτη με πολιτικές που προωθούν την λιτότητα και την μείωση του κοινωνικού κράτους. Οι δομές του κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία, ψυχαγωγία, συγκοινωνίες, κοινωνική πρόνοια) είναι ακριβές για το κράτος. Η κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα των παροχών αυτών είτε με την εισαγωγή ή την αύξηση του αντίτιμου (βλέπε εισιτήρια συγκοινωνιών) είτε με την υπερφορολόγηση, είτε με την πλήρη υποβάθμισή τους, και η αντικατάστασή τους με χρηματικά επιδόματα εν είδει ελεημοσύνης βγαίνει σίγουρα πολύ πιο φτηνά. Ειδικά μέσα στην συνθήκη πλήρους εξαθλίωσης που έχει δημιουργηθεί μέσα από τις πολιτικές αυτής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, η πραγματική ανάγκη ορισμένων ανθρώπων και για το τελευταίο ευρώ γίνεται αντικείμενο χυδαίας πολιτικής εκμετάλλευσης.