επισφάλεια

5 posts

Ανεργία και ευέλικτη εργασία κάνουν κακό στην (ψυχική) υγεία!

Ως αποτέλεσμα της εξέλιξης της αγοράς εργασίας του Ηνωμένου Βασιλείου τα προηγούμενα 25 χρόνια, η τωρινή γενιά νέων εργαζομένων- οι «millenials» και οι «centennials» (δηλαδή αυτοί που γεννήθηκαν το 1982 και μετά)- κινδυνεύουν να χάσουν την πρόσβαση σε μόνιμη, ασφαλή και αξιοπρεπή εργασία. Σε σύγκριση με προηγούμενες γενιές, είναι πιο πιθανό να εργάζονται σε δουλειά που θα χαρακτηρίζεται από ευελιξία συμβολαίου (συμπεριλαμβανομένης της μερικής απασχόλησης, προσωρινής εργασίας και αυτοαπασχόλησης).

Ένας χρόνος (και κάτι) σε ένα call center | Ιστορίες Για Αγρίους

Ιστορίες Για Αγρίους #1 | Πριν μερικά χρόνια είχα και εγώ την «ευκαιρία» να εργαστώ σε μια εταιρεία προώθησης μέσω τηλεφωνικών κλήσεων . Αναφέρομαι στα σε όλους μας πια γνωστά call center

Διήμερο Ενάντια στην Ανεργία και την Επισφάλεια 27-28/1 | Το στοίχημα είναι η απάντηση με όρους γενιάς

Σε μια συγκυρία βαθιάς υποτίμησης των ζωών μας από τους εργοδότες και την κυβερνητική πολιτική, είτε μέσω της καθήλωσης των μισθών σε πολύ χαμηλά επίπεδα είτε μέσω της επικείμενης μείωσης του αφορολόγητου κτλ, εμείς πιστεύουμε ότι εκ των πραγμάτων τίθεται  στο επίκεντρο η σκληρή επίθεση που δέχεται η νεολαία  και η αντίστοιχη ανάγκη μιας μαζικής απάντησης στην επίθεση αυτή με όρους γενιάς.

Υπ. Εργασίας και «συνεταιριστικές επιχειρήσεις»: από επιχειρηματικές προτάσεις καλά πάμε…

Καλές και οι ΚΟΙΝΣΕΠ… Αλλά τι θα λέγατε να συζητήσουμε για τον κατώτατο μισθό, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και την πλήρη απασχόληση;   Το Υπουργείο Εργασίας διοργανώνει την 1η Έκθεση Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο.). Καλό… και «που είναι το κακό» θα πει κάποιος; Πράγματι, ελλείψει εναλλακτικής κάποιος κόσμος όντως καταφεύγει […]

Εργατικά ατυχήματα: περιμένοντας απλώς το επόμενο;

Η πραγματικότητα της κρίσης δείχνει ραγδαία αύξηση των εργατικών ατυχημάτων από τα πρώτα χρόνια του μνημονίου ως σήμερα. Και ο λόγος ο εξής απλός: μείωση στα έξοδα. Τα πρώτα έξοδα που μειώνει μια επιχείρηση σχετίζονται πρώτα και κύρια με τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Από τις μειώσεις μισθών, την ανασφάλιστη εργασία, τη μείωση των εξόδων συντήρησης και τη συνεχή παραβίαση κανόνων ασφαλείας, που εκθέτουν όσους/ες εργάζονται σε πραγματικό καθημερινό κίνδυνο.