«Κοινωνική Συμμαχία” με ποιους; Για ποιους;

Ας το να γνωστοποιηθεί!
  • 73
  •  
  •  
  •  
  •  
    73
    Shares

Τι ρόλο βαράει η ηγεσία των μεγάλων ομοσπονδιών;

Τι είναι η «Κοινωνική Συμμαχία”; Εκφράζει τα δικά μας άγχη και προβλήματα; Τι αξίζει να ακουστεί στην απεργία στις 30/5;

Στα λίγα λόγια που έχουμε αφιερώσει ever στην Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) και την Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) δεν έχουμε παραλείψει να επισημάνουμε πως η στάση τους κυμαίνεται από εντελώς ανύπαρκτη μέχρι και ανοιχτά προδοτική.

 

Και τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε άραγε;

Θα περίμενε κανείς από πανελλήνιες ομοσπονδίες που θέλουν να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των εργαζομένων να αντιστέκονται και να «είναι στα κάγκελα» με λίγα λόγια μπροστά σε αυτό το πανηγύρι ξηλώματος εργασιακών δικαιωμάτων που συμβαίνει ειδικά τα τελευταία χρόνια των μνημονίων.

Αντ΄αυτού, με εξαίρεση τον απεργιακό πυρετό της των πρώτων δύο – τριών χρόνων  μετά την ένταξη στο μηχανισμό στήριξης, δηλαδή 2010-2013, όπου ούτως ή άλλως ήταν τέτοια η ορμή του κόσμου που οι ομοσπονδίες δεν θα μπορούσαν να είχαν αποφασίσει πολύ διαφορετικά, ο ρόλος που παίζουν τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ φαίνεται πολύ περισσότερο να έχει να κάνει με το πώς θα αποτελούν ένα παράγοντα διαλόγου και ένα διαμεσολαβητή της επιθετικής πολιτικής της κυβέρνησης προς τους εργαζομένους παρά φορείς αντίστασης και ανατροπής της παρούσας κατάστασης.

 

Να το πούμε πιο απλά

Πολύ μεγαλύτερη κάψα έχει από ό,τι φαίνεται τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η ΑΔΕΔΥ να πάνε να μιλήσουνε με την ΓΣΕΒΕΕ (επαγγελματοβιοτέχνες), την ΕΣΕΕ (έμποροι), την  Ολομέλεια Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ), το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΟΕΕ), το Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, το Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος και την Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος, φορείς που στην συντριπτική πλειοψηφία τους εκπροσωπούν συμφέροντα διακριτά από αυτά των εργαζομένων, παρά με τους ίδιους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που αυτή τη στιγμή δουλεύουν σε μια απέραντη εργασιακή ζούγκλα, χωρίς ΣΣΕ, με κατώτατους μισθούς της πείνας, ανασφάλιστοι/ες, χωρίς ωράρια και στο όριο μερικές φορές της απόλυτης φτώχειας.

Αυτή είναι η αφίσα της ΓΣΕΒΕΕ για τις 30 Μάη και την "Πανεθνική Ημέρα Δράσης". Όπως αναλυτικά αναφέρεται παρακάτω η ίδια ένωση που θέλει να πάει ενάντια σε Λιτότητα, Ανεργία και Υπερφορολόγηση τάχθηκε ενάντια στον θεσμό της υποχρεωτικής Διαιτησίας (που προστάτευε διαχρονικά την σύναψη ΣΣΕ) σε κοινή επιστολή με τον ΣΕΒ κ.ά.

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό…

Ότι η ΓΣΕΒΕΕ (επαγγελματοβιοτέχνες), η ΕΣΕΕ (έμποροι) μαζί με τον ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων) και τον ΣΕΤΕ (Σύνδεσμός Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων) ήταν αυτοί που στείλανε την κοινή επιστολή στο Υπουργείο Εργασίας πριν περίπου ένα μήνα… για να πουν τι νομίζετε; Να υπενθυμίσουν την βούληση τους να μην επαναφερθεί με τίποτα ο θεσμός της υποχρεωτικής διαιτησίας  ο οποίος καταργήθηκε νομικά με τα μνημόνια.

Ο θεσμός αυτός προέβλεπε το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής είτε των εργαζομένων είτε των εργοδοτών στον θεσμό της διαιτησίας για διαφορές  που αφορούσαν την σύναψη ή την τήρηση των όρων ΣΣΕ. Μετά την ψήφιση των μνημονίων το δικαίωμα αυτό καταργήθηκε και απαιτούνταν πλέον συναίνεση εργοδοτών και εργαζομένων για την προσφυγή στην διαιτησία (!). Μαντέψτε τι έγινε. Οι προσφυγές στην διαιτησία οριακά εκμηδενίστηκαν.

Θυμίζουμε επίσης ότι ήταν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ που αποκήρυσσαν την απεργία ως μέσο πάλης λέγοντας ότι πλέον είναι «ξεπερασμένο» και χρειάζονται άλλου τύπου δράσεις (ή…. μη δράσεις…) . Άλλωστε ήταν οι ηγεσίες αυτών των ομοσπονδιών που θεώρησαν σκόπιμο να σαμποτάρουν κάθε συζήτηση για απεργία όταν ψηφίζονταν τα μέτρα της 3ης αξιολόγησης στις 12 Γενάρη.

 

Και αναρωτιόμαστε

Που περιλαμβάνεται στην κοινωνική συμμαχία αυτή ο άνεργος, ο εργαζόμενος part time με 200 και 300 ευρώ το μήνα, η νέα εργαζόμενη που αμείβεται με τον υποκατώτατο;

Ή μήπως θα παλέψει μέχρι τέλους για όλα αυτά απέναντι στην κυβέρνηση με γνώμονα τις ανάγκες μας η «Κοινωνική Συμμαχία» των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ και επιστημονικών συλλόγων;

 

Προκύπτει από κάπου η σύγκρουση με το καθεστώς που έχει επιβληθεί μέχρι σήμερα μέσω της ψήφισης των μνημονίων;

Με απλά λόγια. Αντιλαμβάνονται τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα την ανάγκη ανατροπής των μνημονίων ή μας περιγράφουν την γνωστή κυβερνητική αφήγηση για εργασιακά δικαιώματα χωρίς ανατροπή του καθεστώτος αυτού;

Στα 10 σημεία του πλαισίου αιτημάτων της Κοινωνικής Συμμαχίας δεν αναφέρονται πουθενά συγκεκριμένες, σαφείς διεκδικήσεις για την βελτίωση την θέση των εργαζομένων, των νέων, της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αντιθέτως υιοθετείται πλήρως η κυβερνητική φρασεολογία της «δημιουργικής ασάφειας»:

  • Καμία συγκεκριμένη αναφορά στην αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου (παρά μόνο «αξιοπρεπείς όροι και αμοιβές»)
  • Αναφορά στο κοινωνικό κράτος μόνο ως δίκτυ ασφάλειας υπέρ των ασθενέστερων και πιο ευάλωτων πολιτών
  • Αναφορά στο Δημόσιο μόνο ως προς την ανάγκη εκσυγχρονισμού χωρίς αναφορά στις αναγκαίες μαζικές προσλήψεις για την στελέχωσή του
  • Καμία σαφή αναφορά στην πάταξη της αδήλωτης εργασίας, της ανεργίας, της ευέλικτης απασχόλησης παρά μόνο υπογράμμιση της ανάγκης για «πολιτικές αγοράς εργασίας που δεν θα αναπαράγουν την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων»

Απεργία 30/5

Είναι σαφές λοιπόν ότι κάτι βρωμάει όταν οι παραπάνω κύριοι καλούν σε απεργία. Βρωμάει για αυτούς γιατί κατά τα άλλα εμείς έχουμε χίλιους δύο λόγους να απεργήσουμε και να βγούμε στο δρόμο. Όχι στο πλάι με αυτούς τους κυρίους. Αλλά απέναντι στην υποταγμένη λογική τους. Απέναντι στην λογική της «ανάπτυξης» επί πτωμάτων που ευαγγελίζονται. Απέναντι στην λογική του διαλόγου πάνω από τα κτακρεουργημένα εργασιακά δικαιώματα.

Σωματεία, συλλογικότητες, όσοι και όσες εργαζόμαστε ή είμαστε άνεργοι/ες ή σπουδάζουμε και ετοιμαζόμαστε να μπούμε στην αγορά εργασίας έχει ένα νόημα να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτό το παιχνίδι δεν μπαίνουμε. Να απεργήσουμε αλλά με τα δικά μας αιτήματα και για τους δικούς μας λόγους, πλάι σε όσους και όσες παλεύουν και αγωνίζονται γι α τα αυτονόητα καθημερινά!

 

Με σύνθημα Ζωή και Όχι επιβίωση

Με άμεσο αίτημα την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού στους κάτω των 25 και ενάντια στα σενάρια επέκτασής του

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

 

Άμεση αύξηση στους μισθούς

Αύξηση του κατώτατου μισθού. Καμία ηλικιακή διάκριση ή διάκριση λόγω πρώτης απασχόλησης. Ενιαίος κατώτατος μισθός και αύξησή του προκειμένου να καλύπτει το σύνολο των αναγκών μας, από τις πιο βασικές μέχρι την μόρφωση και την ψυχαγωγία. Κανείς κάτω από 751 ευρώ.

 

Εργασία μόνιμη και σταθερή και όχι απλήρωτη ή με ωράρια- λάστιχο
Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους
/ες

Άμεση κατάργηση του «δοκιμαστικού» πρώτου χρόνου στις αορίστου χρόνου συμβάσεις εργασίας. Προώθηση της πλήρους απασχόλησης έναντι της μερικής. Άνοιγμα θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης και κατάργηση προγραμμάτων voucher. Απαγόρευση κάθε είδους απλήρωτης εργασίας υπό την μορφή δοκιμαστικών, πρακτικών, μαθητειών κλπ. Ουσιαστικός έλεγχος και ποινική ευθύνη των εργοδοτών που απασχολούν με αυτούς τους όρους εργαζομένους. Επαναφορά της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων και προστασία των εργαζομένων. Άμεση επανακατοχύρωση της αρχής της εύνοιας (υπερίσχυση της εκάστοτε ευνοικότερης σύμβασης για τον εργαζόμενο) και της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Καμία εξατομίκευση στους όρους εργασίας.

 

Eπίδομα ανεργίας για όλους/ες τους άνεργους/ες

Κανένας άνεργος/η χωρίς επίδομα ανεργίας ικανό για να καλύπτει τις ανάγκες του!

 

Άμεση αύξηση του αφορολόγητου ορίου!
Αφορολόγητο από 12.000 ευρώ και πάνω

Καμία επιβάρυνση όσων ήδη αγωνιούμε να τα βγάλουμε πέρα με όσα βγάζουμε από την δουλειά μας, με φόρους εισοδήματος. Ας φορολογηθούν όσοι τα βγάζουν 10 και 20 φορές παραπάνω από εμάς.

Δεν απεργούμε μαζί αλλά ενάντια σε όσους παίζουν με τους μισθούς, την αξιοπρέπεια και την ζωή μας, είτε είναι η κυβέρνηση και οι δανειστές είτε οι φίλοι τους μέσα στις ομοσπονδίες!

Στις 30/5 στηρίζουμε τις ενωτικές απεργιακές συγκεντρώσεις σωματείων, φορέων, συλλογικοτήτων ενάντια στην φιέστα της Κοινωνικής Συμμαχίας!