G400

Λέμε ότι μάλλον πρέπει να σταματήσουμε να επιβιώνουμε. Λέμε ότι μάλλον πρέπει να ξεκινήσουμε να ζούμε.

Και δεν το λέμε για το «μελό» ούτε για το δράμα της υπόθεσης.

Το να είσαι 20 ή 25 ή 30 χρονών στην Ελλάδα του 2017 και να προσπαθείς να βρεις την θέση σου μέσα στην αγορά εργασίας, να πατήσεις στα πόδια σου, να ανεξαρτητοποιηθείς από τους δικούς σου και τα συναφή είναι μια υπόθεση που αν φάνταζε δύσκολη στην αρχή, σύντομα αποδείχθηκε ακατόρθωτη για πολλούς και πολλές.
Αντιλαμβανόμαστε αφενός ότι το να κοιτάξει ο καθένας την πάρτη του δεν είναι λύση και αφετέρου ότι μάλλον όλοι μαζί πρέπει να κοιτάξουμε προς αυτούς που φέρουν την πραγματική ευθύνη για την σημερινή κατάσταση.
Τις κυβερνήσεις που ψήφισαν το ένα παλιόχαρτο μετά το άλλο ξεφτιλίζοντας πλήρως όρους ζωής και εργασίας. Που μας έκαναν να ψάχνουμε στα λεξικά για το τι σημαίνει συλλογική σύμβαση εργασίας, επιδόματα, άδειες. Που μας είπαν να πάμε για δουλειά με 300 και 400 ευρώ. Που μας δίνουν μια φορά το χρόνο το μέρισμα των 350 και 450 ευρώ και μας λένε ότι αυτό είναι κοινωνική πολιτική. Που πληρώνουν τα αφεντικά μας να μας κρατάνε για 12 και 18 μήνες και μετά πάλι να μας διώχνουν.
Από κοντά τους να δούμε και την εργοδοσία, η οποία τρίβει τα χέρια της πλουτίζοντας από αυτήν την κατάσταση, ξεθαρρεύει όλο και περισσότερο, παρανομεί, ποδοπατά την αξιοπρέπεια μας μέσα στους χώρους δουλειάς, εγκληματεί καθημερινά.
Η ανεργία, η ευέλικτη εργασία, η επισφάλεια στους χώρους δουλειάς είναι ο εχθρός μας, μαζί με τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία και όσους ευθύνονται για αυτήν την κατάσταση.

O μισθός σου δεν φτάνει ούτε για ζήτω

Δουλεύεις με τον βασικό. Λίγο παραπάνω λίγο παρακάτω. Καλύτερα από την ανεργία λένε. Αλλά μπορεί να τα βγάλει κανείς πέρα με 300 και 400 ευρώ;

Μένεις ακόμα με τους δικούς σου

Νοίκι δεν πιάνεις με αυτά που βγάζεις ούτε για αστείο. Θες να φύγεις από το σπίτι, να έχεις τον χώρο σου, την ζωή σου. Αλλά πώς;

Όλα κοστίζουν και όλα πωλούνται

Εντωμεταξύ λίγα είναι τα πράγματα γύρω σου που δεν κοστίζουν, που παραμένουν δημόσια και ανοιχτά. Ανήκουν πλέον όλο και σε λιγότερους, κοστίζουν όλο και περισσότερο.

Ως Generation400 είμαστε μια κίνηση εργαζομένων και ανέργων που επιδιώκει να μιλήσει για όλα αυτά. Να καταστήσει ορατή αυτήν την κατάσταση. Να ξεκαθαρίσει ότι ούτε θα την παλέψουμε (έτσι) αλλά ούτε και θα χωνέψουμε αυτή την σάπια καθημερινότητα της μνημονιακής καφρίλας.
Λειτουργούμε με συνελεύσεις που πραγματοποιούμε κάθε μήνα οι οποίες είναι ανοιχτές για όλους και όλες. Ανακοινώνονται στο site μας και στην σελίδα μας εδώ έτσι ώστε να ενημερώνεται όποιος/α θέλει να παρευρεθεί.
Στόχος μας είναι να συσπειρωθούμε όσοι και όσες καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορούμε άλλο να πάμε έτσι. Δεν μπορούμε άλλο απλώς να επιβιώνουμε αλλά πρέπει να διεκδικήσουμε την ζωή μας στο ολόκληρο.
Με μισθό για να μπορούμε να ζούμε, με εργασία σταθερή, με δυνατότητα να καλύπτουμε καθημερινά κόστη, ανάγκες αλλά και επιθυμίες μας. Όχι με ένα συνεχές άγχος επιβίωσης.
Στόχος μας είναι να δράσουμε, να καταστήσουμε αυτή τη συνθήκη ορατή και να επιβάλουμε τους δικούς μας όρους και τα δικά μας αιτήματα για το πως πρέπει να ζούμε και να εργαζόμαστε. Τους όρους και τα αιτήματα της γενιάς των 400 ευρώ.