Επιδοτώντας τη φτώχεια

Ας το να γνωστοποιηθεί!
  • 49
  •  
  •  
  •  
  •  
    49
    Shares

Και φέτος η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη διανομή κοινωνικού μερίσματος, συνολικού ύψους 710 εκ. ευρώ που προέρχεται από το υπερπλεόνασμα του προϋπολογισμού και θα δοθεί σαν εφάπαξ οικονομική ενίσχυση σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους.

Ξέρουμε ότι είναι πολλοί, που προσδοκούν σε αυτό το μέρισμα, που το περιμένουν σαν μια ορισμένη οικονομική «ανάσα» μέσα σε κακοπληρωμένους μισθούς και συντάξεις, υποχρεώσεις και βάρη που τρέχουν κοκ. Και δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα υποτιμήσουμε την ανάγκη και τη «χαρά» όλων όσων, συνομηλίκων μας και μη, δικαιούνται και θα λάβουν το κοινωνικό μέρισμα. Πιστεύουμε όμως ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να «τσιμπήσουμε» στο επικοινωνιακό, προεκλογικό παιχνίδι της κυβέρνησης, στην προσπάθεια να εμφανίσουν ότι η πολιτική που εφαρμόζουν μπορεί να έχει και κάποια θετικά αποτελέσματα για όλους εμάς, ότι είναι πιο φιλολαϊκή και διαφέρει από την «κακιά» ΝΔ.
Και αυτό γιατί:

Δεν ξεχνάμε και δεν τρώμε κουτόχορτο.
Δεν ξεχνάμε ότι για να φτάσουμε στο σημείο να «προσμένουμε» για το κοινωνικό μέρισμα, για το ένα ή το άλλο επίδομα πέρασαν οκτώ χρόνια μνημονίων, οκτώ χρόνια οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής που τσάκισαν μισθούς, εκτόξευσαν την ανεργία… Και αυτή την πολιτική, που τη βίωσε και τη βιώνει στο πετσί της και η γενιά μας, την εφάρμοσε με τον ίδιο και καλύτερο τρόπο από τους προηγούμενους και η σημερινή, «αριστερή» κυβέρνηση. Και προσπαθεί να την απαλύνει επικοινωνιακά με τον ίδιο τρόπο με τους προηγούμενους, μιας και την πολιτική του κοινωνικού μερίσματος, του εφάπαξ βοηθήματος την εφάρμοσε πρώτη η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου. Καλύπτουν το ότι η «υπεραπόδοση της οικονομίας», το υπερπλεόνασμα από το οποίο δίνεται το μέρισμα, προκύπτει από την πολιτική του να μας παίρνουν 10 και να μας δίνουν πίσω 1. Από τα συμφωνημένα με τους δανειστές πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 που διαμορφώνονται από την υπερφορολόγηση, από τη μείωση των δημόσιων, κοινωνικών δαπανών και τη συρρίκνωση των δημόσιων υπηρεσιών που επιφέρουν.

Το κοινωνικό μέρισμα δεν ανατρέπει αλλά διαιωνίζει τη φτώχεια.
Η πολιτική και η λογική του κοινωνικού μερίσματος δεν έχει τίποτα το φιλολαϊκό, καμία ανατροπή δεν φέρνει στην κατάσταση την οποία βιώνουμε. Είναι κομμάτι της κανονικότητας που αφήνουν πίσω τους τα μνημόνια με το τυπικό τους τέλος, μιας κανονικότητας που συμπυκνώνεται στο «έτσι θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα», όπου η όποια προσδοκία θα φτάνει μέχρι κάποιες ενέσεις ανακούφισης.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που αποκλείονται.
Ενδεικτικά, αποκλείονται ενήλικες με συνολικό εισόδημα άνω των 13.500 ευρώ, δηλαδή «υψηλόμισθοι», που παίρνουν λίγο πάνω από το «εξωφρενικό» ποσό των 560 ευρώ ατομικό μηνιαίο μισθό. Αποκλείονται όσοι είναι δηλωμένοι ως φιλοξενούμενοι και δεν έχουν δικό τους νοικοκυριό. Άραγε σήμερα πόσοι νέοι έχουν τη δυνατότητα να συντηρήσουν ένα δικό τους σπίτι και πόσοι είναι ακόμα «εγκλωβισμένοι» στα σπίτια των γονιών τους;

Με άλλα λόγια, αν πρέπει να σηκώσουμε κεφάλι σαν γενιά, να διεκδικήσουμε, να αγωνιστούμε, ένας καλός λόγος είναι να μην επιβιώνουμε με κοινωνικά μερίσματα αλλά να δουλεύουμε και να ζούμε με αξιοπρέπεια.